Curriculum Vitae (vernieuwd)

Posted in Geschiedenis, Kunst & Literatuur

Curriculum Vitae Dane Beerling
Op verzoek van Tjabé Rawit Spésial lezers en bezoekers van onze site.

Dane Beerling, 12 jaar, tussen zijn vader en moeder in.

Portret Dane Ind JPG 7cm Dane Beerling

Dane Beerling werd op 27 februari 1934 in Tjimahi in het voormalige Nederlands-Indië geboren uit een totok vader en een Indo moeder. Hij groeide in Indië op en ging in 1947 naar Holland. Hij volgde een opleiding als reclame tekenaar, maar koos tenslotte voor het vrije beroep van beeldend kunstenaar en exposeerde in binnen en buitenland. Eerder tekende Beerling ook cartoons voor diverse bladen (o.m. “Het Parool”, “Tussen de rails”, “Panorama”). Hij ontwierp en bouwde stands (Brussel: Vettewinkel, Latilit. Nederland: o.m. Kapteyn Mobylette, Singer en Volvo) en ontwierp speelhuizen voor kinderen.

Maquettes

1.
1. Maquette Twin speelhuis 1975, niet uitgevoerd. Reg. & ©Copyright: Dane Beerling 1975, Amsterdam-Holland,


2. Maquette Gardenhouse 1979, schaal 1:40 / 7,50×7,50×5,00m. Reg. & ©Copyright: Dane Beerling 1979, Amsterdam-Holland.

Lampen

3. 4. 5.
6.

Vier lampen; 3,4,5: uit 2005, 6: lamp “Wilson” 2006.
Lampen 3,4,5, ‘proefopstelling’/maquettes van dubbelzijdig wit beplakt grijsboard [2 mm. dik]. Lamp 6, lamp “Wilson”, zelfde materiaal, definitief).
© Copyright: Dane Beerling 2005/2006, Amsterdam-Holland.

 

BEELDENDE KUNST
De werken hieronder, van respectievelijk 1956, 1958 en 1960, zijn typische voorbeelden van zijn artistieke speurtocht in de begintijd van zijn beeldende carrière. Hij koos in 1967 definitief voor het beroep van beeldend kunstenaar.

  

Woman 1960 / Gouache, O.I. inkt, aquarel.

Allerlei technieken paste hij toe: olieverf en acryl op doek en andere ondergronden, verder ook allerlei andere materialen. Hij maakte emballages en ‘maquettes’, collages en zeefdrukken. Zijn werk is bij artotheken, in collecties van Stedelijk Museum Amsterdam, Museum Bommel van Dam, Rijks- en Gemeentelijke overheden en bedrijven (waaronder Nederlandse banken en de scheepsbouwer Damen Shipyards te Gorinchem) en van particulieren in binnen- en buitenland.

Hieronder 4 werken uit 1986

1. 2.    3. 4.

1. Collage, krijt en potlood, 90x65cm, 1986. 2. Aquarel en potlood, 90x65cm, 1986. 3. Aquarel en krijt, 90x65cm, 1986.
4. Aquarel/collage, 90x65cm, 1986.

 



^ Variatie op een mier 1970 / olieverf, gouache en o.i. inkt / 46×41,5 cm.

^ Variatie op vlo 1970 / olieverf, gouache en o.i. inkt. / 30×39 cm.


^ zonder titel 1970 / gouache en o.i. inkt / 50×65 cm. / in particulier bezit

Hij was lid van diverse kunstcommissies, in totaal zo’n vijftien jaar, en Rijksgecommitteerde voor de afdeling beeldhouwkunst van de Rietveld Academie. Verder bestuurslid van het Voorzieningsfonds voor Kunstenaars, de Federatie van Kunstenaarsverenigingen en voorzitter van BBK 69 (Beroepsvereniging van Beeldende Kunstenaars 1969). Hij werkte verschillende keren mee aan TV-programma’s over beeldende kunst.

Zijn beeldende werk staat nu ‘op een laag pitje’ en beperkte zich een tijdje voornamelijk tot het uitwisselen van “gedachten in beeld” (prenten) met collega’s, en het maken van politieke prenten en schrijven van (politieke) commentaren. “De bekende Amsterdamse tekenaar” noemde Vrij Nederland hem. Beerlings meest bekende – beruchte – prent is “De Metrorat op krukken” (een exemplaar, een grote zeefdruk, is opgenomen in de kunstcollectie van Het Stedelijk Museum van Amsterdam). Tenslotte verscheen zijn metrorat in 12 verschillende situaties waarvan er één opnieuw uiterst actueel is – een Metrorat vretend uit een etensbakje vol geld – gezien de ook nu weer meer dan royaal uit de pan rijzende kosten! van de Amsterdamse Noord-Zuid lijn.

 


^Twee van een serie van twaalf Metroratten.

Hij richtte de verkeerswerkgroep “Maskers af!” op en bedacht slogans zoals “Lazer op met je uitlaatgassen!” en “Loodvrije brandstof. NU!”* in 1970 (de eis leidde toen ook tot Kamervragen, maar werd destijds door tegenstanders van “Maskers af!” gehekeld). Loodvrije benzine is inmiddels al vele jaren gewoon aan de pomp verkrijgbaar.
Praktisch alle kranten en weekbladen werden door “Maskers af!” ‘gehaald’. Wat ook geldt voor een door Beerling ontworpen verkeersplan dat in dezelfde periode verscheen: een verkeers- en bevoorradingsplan voor steden STADSBEVOORRADING “MINI-VRACHTVERVOER VICE-VERSA”, waarvan onderdeel vormden electrolocs met aanhangers, met aan de stadsrand overslag- en opstapplaatsen en parkeergelegenheden: De nu genoemde “transferia” en “storegards” voor bedrijven en particulieren. Er werd over die plannen toen overlegd met transportondernemingen (o.m. Wegtransport, N.S. en Van Gend en Loos). Die overleggen haalden ‘de radio’ (TROS en VPRO). Voor zijn plan kreeg Beerling destijds van Milieudefensie en het architectenblad “Plan” een prijs van f. 500,00 voor “het beste alternatief voor het vrachtvervoer in steden”. Recent nog verscheen over zijn plan een artikel in het blad ROM magazin van het ministerie van die naam, naar aanleiding van experimenten in Arnhem met een dergelijk bevoorradingssysteem. Een vorm van “Mini-vrachtvervoer vice-versa” is sinds een jaar of twee praktijk in Utrecht. De verwachting is dat ook Amsterdam “binnen afzienbare tijd het “Mini-vrachtvervoer vice-versa”-systeem zal gaan invoeren.
———–
Publicist. Als publicist schreef hij talloze artikelen in diverse bladen over politiek, verkeer, beeldende kunst. Bijvoorbeeld ‘Naar een samenhangend beleid voor de beeldende kunst in Rotterdam'(PLAN, februari 1979), en in 1980 in opdracht van de Gemeente Amsterdam ‘Evolueren’, een verslag van de bevindingen van de Werkgroep Openbare (kunst) Opdrachten over de openbare procedure die door haar werd gehanteerd. Was medesamensteller van het verslag ‘2% kunst’ dat daarvoor verscheen.

Het artikel “De geschiedenis van de Indo’s tot 1942” van Weerzien met Indië nummer 26, is van zijn hand. Uitgeverij Waanders bv. Zwolle, 1995.

Bijdragen over Indisch in de ruimste zin verschenen in bijvoorbeeld de tijdschriften De Gordel van Smaragd, Tjabé Rawit, Kawat Berichten en Onze Koers. Ongeveer maandelijks, gedurende vijf jaar, verscheen Tjabé Rawit Spésial met artikelen, columns en essays van zijn hand.
BOEKEN. Hij tekende strips, in 1972 “Het land der gemaskerden” en in 1978 “Black Days”.

 < Omslag fotostrip “Het land der gemaskerden”.

Onder: enkele afbeeldingen uit de strip “BLACK DAYS”
  
 

Vrij Nederland over “Black Days”: “(…) zonder woorden en met slechts vier symbolen slaagt Beerling erin de strijd van macht, onderdrukking en vrijheid te laten zien.” en Dagblad Trouw: “(…) Black Days is een echt beeldverhaal: het bestaat uitsluitend uit plaatjes, zonder tekst, met hier en daar alleen de door Beerling gebruikte symbolen: kruisen die staan voor onderdrukking, geweld en vernietiging. f,s voor geld, rijkdom en macht, hartjes voor begrip, vriendschap en liefde, en bloemen voor leefbaarheid, bloei en kracht. (…) Zo’n veertig pagina’s stripverhaal over een niet uit de samenleving te branden verschijnsel, de dictator die steeds meer rijkdom en macht wil en bereid is desnoods zijn eigen volk (…) aan dat streven op te offeren, net als het zwarte buurvolk, dat zich tot zijn grote woede met succes weet te verdedigen. (…)”

————
De Stichting J.H.Leopold, destijds verantwoordelijk voor de jaarlijkse “Nacht van het Boek”, heeft in 1989 uit ruim vijftig reacties op de oproep onder het motto “onbekend literair talent 1989” in Vrij Nederland, Dane Beerling voor proza uitgekozen, voor zijn verhalenbundel “Tussen flarden van mist”. In de loop van de tijd kreeg hij ook andere prijzen.
————

Het kleurboek voor kinderen “De worm” in de vorm van een strip (prenten paginagroot) maakte hij rond 1975.

Ruim tien boeken heeft hij op zijn naam staan: romans, verhalenbundels, studies (o.a. over Indo’s en Petjok).
Hij schreef ook enkele poëziebundels (onder meer een in Haiku samen met de Hollandse Patricia Sanders).
Zijn columns (samen met bijdragen van Srengèngè en Buaya Timbul) verschenen als bundels.
De omslagen van al zijn boeken zijn ook van Beerlings hand.
Praktisch al zijn geschreven werk, eigentijds, vaak kritisch, niet zelden met luim (soms hilarisch), heeft vaak Indië als achtergrond.
Zijn onderwerp van aandacht was en is, nu meer dan daarvoor, Indische cultuur. Een van de redenen waarom Dane Beerling in 1987 de stoot gaf tot de oprichting van de Indo-werkgroep Westcoast van de vereniging KJBB ’41-’49. Westcoast is de enige echte Indoclub tot nog toe.

Zie de pagina Boeken & CD’s.

——–
Verteller. Hij treedt regelmatig op tijdens kumpulans en ook op podia van theaters (De Balie en Crea in Amsterdam, Mini-Theater in Haarlem, Bibliotheektheater in Rotterdam), in bibliotheken in Amsterdam en elders, en tijdens festivals en Pasar Malams. Hij vertelt Indië- en Indische verhalen en houdt lezingen over Indische cultuur (o.m. over en in Petjok).

Zie de pagina Optredens.